Przygotowanie do mediacji: czego mediatorzy potrzebują przed pierwszą sesją

Problem zaczyna się, zanim ktokolwiek wejdzie do pokoju

Przygotowanie do mediacji często załamuje się w znajomym miejscu: pierwsza sesja zaczyna się, zanim mediator ma jasny roboczy obraz sporu. Każda strona mogła wysłać e-maile, formularze, pisma procesowe lub krótką notatkę tła, ale mediator nadal musi spędzać początkowy czas sesji na oddzielaniu chronologii od emocji, wyjaśnianiu, co jest twierdzone, i identyfikowaniu braków.

Nie oznacza to, że strony nie przygotowały się. Zwykle oznacza to, że przygotowanie nie było zorganizowane wokół zadania mediatora.

Dla uczestnika przygotowanie może oznaczać decyzję, co powiedzieć, zebranie dokumentów lub myślenie o możliwych wynikach. Dla mediatora przygotowanie oznacza coś innego. Mediator musi zrozumieć wystarczająco dużo z perspektywy każdej strony, aby odpowiedzialnie zarządzać pierwszą rozmową bez traktowania którejkolwiek relacji jako zweryfikowanego faktu.

Co przygotowanie do mediacji powinno dać mediatorowi

Najbardziej użytecznym przygotowaniem nie jest długa narracja od każdej strony. Długie narracje mogą być wartościowe, ale często są nierówne. Jedna strona może napisać pięć stron. Inna może napisać dwa zdania. Jedna może skupić się na datach i dokumentach. Inna może skupić się na tym, że czuła się ignorowana, zawstydzona lub odsunięta.

Mediator zwykle potrzebuje kilku rzeczy w bardziej uporządkowanej formie:

• Co każda strona twierdzi, że się wydarzyło.
• Przybliżoną oś czasu, na której opiera się każda strona.
• Kwestie, które każda strona wydaje się traktować jako centralne.
• Miejsca, w których relacje się pokrywają.
• Miejsca, w których relacje się rozchodzą.
• Brakujące szczegóły wymagające ostrożnych pytań.
• Obawy emocjonalne lub relacyjne, które mogą wpływać na proces.
• Każdą niepewność, której nie należy traktować jako faktu.

To tutaj wstępne zbieranie informacji mediacyjny i przygotowanie do mediacji nakładają się. Wstępne zbieranie informacji zbiera materiał. Przygotowanie przekształca ten materiał w robocze zrozumienie.

Dlaczego przygotowanie powinno zachowywać niepewność

Jedną z najważniejszych części przygotowania jest wiedza, czego nie należy wnioskować. Jeśli jedna strona twierdzi, że termin został przekroczony, mediator może potrzebować wiedzieć, że takie twierdzenie istnieje. Ale dopóki zapis nie został zweryfikowany w odpowiednim procesie, mediator nie powinien traktować twierdzenia jako ustalonego.

Na przykład w mediacji w miejscu pracy jeden pracownik może twierdzić, że menedżer wykluczał go z ważnych spotkań. Menedżer może twierdzić, że spotkania były operacyjne i niezwiązane z rolą tego pracownika. Wartość przygotowania nie polega na decyzji, które stwierdzenie jest prawdziwe. Polega na zobaczeniu, że pierwsza sesja może wymagać omówienia oczekiwań komunikacyjnych, jasności roli i znaczenia, jakie każda strona przypisuje wykluczeniu.

W sporze biznesowym jeden wspólnik może twierdzić, że drugi zmienił warunki płatności bez zgody. Drugi może twierdzić, że zmiana nastąpiła po miesiącach nieformalnych uzgodnień. Mediator może przygotować pytania dotyczące osi czasu, zgody, prowadzenia zapisów i przyszłych zasad operacyjnych bez traktowania którejkolwiek relacji jako zweryfikowanej.

Przygotowanie do mediacji nie jest coachingiem strony

Wyszukiwania dotyczące tego, jak przygotować się do mediacji, często koncentrują się na tym, co uczestnicy powinni przynieść lub powiedzieć. Taka treść może być użyteczna, ale mediatorzy muszą być ostrożni. Przygotowanie nie powinno stać się poradą prawną, coachingiem strategicznym ani sposobem na zaostrzenie argumentu jednej strony.

W przygotowaniu prowadzonym przez mediatora bezpieczniejszy nacisk dotyczy jasności procesu: pomóż każdej stronie wyjaśnić jej relację, zadawaj neutralne pytania wydobywające kontekst i chronologię, unikaj mówienia stronie, jakiego wyniku ma szukać, i oddzielaj wkład uczestników od analizy mediatora.

Warstwa przygotowania dla mediatorów

Disputell jest zbudowany wokół tej węższej roli przygotowawczej. Każda strona przechodzi oddzielną, prowadzoną rozmowę przygotowawczą przed mediacją. Mediator otrzymuje następnie podsumowanie widoczne tylko dla mediatora, które porządkuje twierdzenia, punkty osi czasu, luki, sprzeczności, niepewności i możliwe pytania istotne dla mediacji. Dlatego wstępne zbieranie informacji mediacyjny należy traktować jako przygotowanie, a nie tylko administrację.

Raport jest dokumentem roboczym, a nie ustaleniem faktów. Strony nie widzą wstępnego zbierania informacji drugiej strony i nie widzą raportu mediatora. Mediator pozostaje odpowiedzialny za osąd, projektowanie procesu, pytania i przeformułowanie.

Praktyczny wniosek

Przygotowanie do mediacji jest najsilniejsze wtedy, gdy daje mediatorowi jasny punkt startowy, zachowując neutralność i niepewność. Celem nie jest wiedzieć, co się wydarzyło, zanim zacznie się sesja. Celem jest wiedzieć, co wymaga uwagi, co jest niejasne i gdzie lepsze pytania mogą pomóc pierwszej rozmowie ruszyć produktywniej.