Τι ανήκει σε μια σύνοψη υπόθεσης για διαμεσολαβητή

Η σύνοψη υπόθεσης πρέπει να προστατεύει τον ρόλο του διαμεσολαβητή

Μια σύνοψη υπόθεσης για διαμεσολαβητή μπορεί να είναι ένα από τα πιο χρήσιμα έγγραφα προετοιμασίας πριν από μια πρώτη συνεδρία. Μπορεί επίσης να δημιουργήσει προβλήματα αν διαβάζεται σαν εύρημα, σύσταση ή απλοποιημένη εκδοχή του επιχειρήματος μιας πλευράς.

Ο διαμεσολαβητής δεν χρειάζεται έγγραφο που λέει ποιος έχει δίκιο. Χρειάζεται σύνοψη εργασίας που δείχνει τι λέει κάθε πλευρά, τι παραμένει ασαφές και τι μπορεί να χρειαστεί προσοχή στην αίθουσα.

Οι πρώιμες εκδοχές μπορεί να είναι ελλιπείς, συναισθηματικές, ασυνεπείς ή επηρεασμένες από τις άμεσες ανησυχίες του συμμετέχοντα. Αυτό δεν τις κάνει άχρηστες. Σημαίνει ότι πρέπει να οργανώνονται ως ισχυρισμοί, όχι να αντιμετωπίζονται ως επαληθευμένα γεγονότα.

Ξεκινήστε με χωριστές εκδοχές

Μια ισχυρή σύνοψη υπόθεσης μόνο για τον διαμεσολαβητή πρέπει να διατηρεί την εκδοχή κάθε πλευράς πριν προσπαθήσει να περιγράψει τη διαφορά ως σύνολο. Αυτό συνήθως σημαίνει να εντοπίζει τι λέει κάθε πλευρά ότι συνέβη, ποια γεγονότα τονίζει, τι πιστεύει ότι η άλλη πλευρά παρεξηγεί, τι φαίνεται να θέλει από τη διαδικασία και τυχόν δηλωμένες ανησυχίες για την πρώτη συνεδρία. Αυτό εξαρτάται από χωριστούς χώρους προετοιμασίας που δεν συγχωνεύουν τις εκδοχές πολύ νωρίς.

Για παράδειγμα, σε εργασιακή διαφορά, ένα άτομο μπορεί να περιγράφει επαναλαμβανόμενο αποκλεισμό ενώ άλλο περιγράφει σύγχυση ρόλου και πίεση προγραμματισμού. Μια σύνοψη που λέει απλώς "πρόβλημα επικοινωνίας" χάνει χρήσιμο υλικό προετοιμασίας.

Σημειώστε τα σημεία χρονολογίου ως ισχυρισμούς

Τα χρονολόγια είναι χρήσιμα στη διαμεσολάβηση, αλλά μπορούν να γίνουν παραπλανητικά αν φαίνονται υπερβολικά βέβαια. Μια σύνοψη μόνο για τον διαμεσολαβητή πρέπει να δείχνει σημεία χρονολογίου με τρόπο βασισμένο σε ισχυρισμούς.

Αν η μία πλευρά λέει ότι μια συνάντηση έγινε τον Μάρτιο και η άλλη λέει ότι η βασική συζήτηση έγινε αργότερα, η σύνοψη πρέπει να διατηρεί αυτή την αβεβαιότητα. Δεν πρέπει να συγχωνεύει σιωπηρά τις εκδοχές σε μια καθαρή χρονολογία εκτός αν το υλικό πηγής το υποστηρίζει.

Συμπεριλάβετε κενά, αντιφάσεις και αβεβαιότητες

Μια σύνοψη υπόθεσης για διαμεσολαβητή δεν πρέπει να κρύβει αδύναμα σημεία στο υλικό προκαταρκτικής φάσης διαμεσολάβησης. Τα κενά είναι μέρος της προετοιμασίας.

Οι χρήσιμες συνόψεις επισημαίνουν ημερομηνίες που λείπουν, μη τεκμηριωμένες αναφορές σε έγγραφα, ισχυρισμούς που φαίνονται σημαντικοί αλλά δεν εξηγούνται, διαφορετικές εκδοχές του ίδιου γεγονότος, όρους που μπορεί να σημαίνουν διαφορετικά πράγματα για κάθε πλευρά και σημεία όπου η συναισθηματική σημασία είναι σαφής αλλά η πραγματική λεπτομέρεια είναι λεπτή.

Κρατήστε τις ερωτήσεις χωριστά από τα συμπεράσματα

Οι ερωτήσεις του διαμεσολαβητή ανήκουν σε μια σύνοψη υπόθεσης, αλλά πρέπει να διατυπώνονται ως ερωτήσεις. Για παράδειγμα: τι σημαίνει κάθε πλευρά με τον όρο "συμφωνία" σε αυτό το πλαίσιο, ποιες επικοινωνίες θεωρεί κάθε πλευρά κεντρικές και τι θα χρειαζόταν κάθε πλευρά για να συμμετάσχει παραγωγικά;

Αυτές οι ερωτήσεις υποστηρίζουν τον σχεδιασμό διαδικασίας. Διαφέρουν από συμπεράσματα όπως "το ζήτημα είναι κακή επικοινωνία" ή "ο εργαζόμενος θέλει αναγνώριση."

Πώς το Disputell υποστηρίζει συνόψεις μόνο για διαμεσολαβητές

Το Disputell παράγει συνόψεις εργασίας μόνο για τον διαμεσολαβητή αφού κάθε πλευρά τελειώνει χωριστή καθοδηγούμενη ροή προετοιμασίας. Η αναφορά μπορεί να οργανώσει ισχυρούς, σημεία χρονολογίου, κενά, αντιφάσεις, αβεβαιότητες και ερωτήματα σχετικά με τη διαμεσολάβηση.

Η αναφορά δεν εμφανίζεται στους συμμετέχοντες. Δεν είναι ελεγμένη ως προς τα γεγονότα. Δεν παρέχει νομικές συμβουλές, δεν κάνει κρίσεις αξιοπιστίας και δεν προτείνει αποτελέσματα. Ο διαμεσολαβητής παραμένει υπεύθυνος για την ερμηνεία του υλικού και την απόφαση για το πώς θα το χρησιμοποιήσει.

Πώς το Disputell συνθέτει περιλήψεις βασισμένες σε δηλώσεις

Μετά τις χωριστές συζητήσεις προετοιμασίας, η έκθεση εργασίας μόνο για τον διαμεσολαβητή μπορεί να οργανώσει δηλώσεις, χρονικά σημεία, κενά και αντιφάσεις. Τα χρονικά σημεία παραμένουν ισχυρισμοί και όχι διαπιστωμένα γεγονότα.

Η έκθεση δεν κοινοποιείται στα μέρη, δεν επαληθεύει γεγονότα και δεν παρέχει νομικές συμβουλές, κρίσεις αξιοπιστίας ή προτάσεις αποτελέσματος. Ο διαμεσολαβητής αποφασίζει πώς θα τη χρησιμοποιήσει.

Πρακτικό συμπέρασμα

Μια σύνοψη υπόθεσης για διαμεσολαβητή πρέπει να βοηθά τον διαμεσολαβητή να προετοιμαστεί χωρίς να στενεύει τη διαφορά πολύ νωρίς. Οι ισχυρότερες συνόψεις διατηρούν χωριστές εκδοχές, σημειώνουν καθαρά την αβεβαιότητα και μετατρέπουν τα ασαφή σημεία σε καλύτερες ερωτήσεις.